Δημιουργία, Παιδί

Κέρασμα στο σχολείο: ιδέες για να αποφύγουμε τα γλυκά

happy-birthday-cupcake-wallpaper-2

Γιορτές, γενέθλια, επέτειοι.. άπειρες ευκαιρίες να γιορτάσουμε και να κεράσουμε. Άπειρες ευκαιρίες να φάμε κάτι γλυκό! Και -για να μην παρεξηγηθώ- είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα έλεγε όχι σε ένα γλυκό. Ακόμα κι αν δεν συμπαθώ τις σοκολατίνες των ζαχαροπλαστείων (τις βρίσκω πολύ λιγωτικές), δεν μπορώ να αντισταθώ στη σοκολάτα. Ούτε στα σιροπιαστά. Ούτε σε ένα νόστιμο κέικ. Αδυναμίες είναι αυτές. Συνέχεια ανάγνωσης «Κέρασμα στο σχολείο: ιδέες για να αποφύγουμε τα γλυκά»

Advertisement
Παιδί, Σκέψεις

4ο Χριστουγεννιάτικο Post: Καινούριος χρόνος, καινούριες ανάσες

f_0668

Painting: Vincent Van Gogh, First Steps (after Millet)- January 1890

 

Με το που περνάνε τα Χριστούγεννα, έχω πάντα την αίσθηση ότι έχουν τελειώσει και οι γιορτές. Πιο πολύ είναι η προσμονή των γιορτών, για μένα, παρά οι ίδιες οι γιορτές. Δεν ξέρω πώς μου έχει δημιουργηθεί αυτό το συναίσθημα, αλλά έτσι μου βγαίνει πάντα. Με το πού περνάει η Πρωτοχρονιά, αρχίζω να σκέφτομαι το ξεστόλισμα. Και σιχαίνομαι το ξεστόλισμα. Κι έτσι, σχεδόν πάντα, στις αρχές του χρόνου, έχω μια ελαφριά θλίψη. Λίγο ο χρόνος που έφυγε, λίγο το σπίτι που θα μου φαίνεται άδειο χωρίς τα στολίδια και το δέντρο, λίγο τα παιδιά που μεγαλώνουν με ρυθμούς που δεν προλαβαίνω (λες και θα μπορούσα ποτέ να αιχμαλωτίσω το χρόνο). Και τσουπ! νατη η μεθεόρτια θλίψη. Όχι τίποτα το φοβερό, βέβαια. Συνέχεια ανάγνωσης «4ο Χριστουγεννιάτικο Post: Καινούριος χρόνος, καινούριες ανάσες»

Παιδί

3ο Χριστουγεννιάτικο Post: Ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης και το επίσημο καλωσόρισμα του χειμώνα

Καλό μήνα!

Μπήκε ο τελευταίος μήνας του χρόνου, ο πρώτος -τυπικά- μήνας του χειμώνα κι αρχίζει κι «επισήμως» η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα.

Ώρα για την τελευταία αποτίμηση της χρονιάς, για τελευταίες προσαρμογές και για καινούριες αποφάσεις. Συνέχεια ανάγνωσης «3ο Χριστουγεννιάτικο Post: Ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης και το επίσημο καλωσόρισμα του χειμώνα»

Δημιουργία, Παιδί

1ο Χριστουγεννιάτικο Post: Advent Calendar ή Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης για τα Χριστούγεννα

Αγαπάω τα Χριστούγεννα!!

Δεν υπάρχει άλλη πρόταση για να ξεκινήσω το πρώτο Χριστουγεννιάτικο πόστ του blog (γιατί, ασφαλώς θα ακολουθήσουν κι άλλα). Μπορεί να είναι πολύ νωρίς -έχω την αίσθηση οτι τα στολίσματα των καταστημάτων ξεκινούν κάθε χρόνο και νωρίτερα- αλλά, επειδή πάντα έχω την εντύπωση ότι περνάνε πολύ γρηγορότερα από όσο θα ήθελα, ξεκινάω τους σχεδιασμούς μου από νωρίς. Για να τα χορτάσω όσο γίνεται περισσότερο. Τις μυρωδιές, τα φώτα, τον χριστουγεννιάτικο στολισμό, τα χρώματα του σπιτιού.

Έχω από μικρή μια εικόνα μέσα μου για τα Χριστούγεννα: εγώ με την αδερφή μου, στο σπίτι, αργά το απόγευμα κι αφού έχουμε επιστρέψει από οικογενειακό τραπέζι. Οι γονείς πηγαίνουν να ξεκουραστούν -και να χωνέψουν- κι εγώ με την αδερφή μου ξαπλώνουμε με κουβέρτες στον καναπέ, δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και βλέπουμε χριστουγεννιάτικη ταινία. Πίνοντας τσάι, τρώγοντας μελομακάρονα, φορώντας ακόμα τα γιορτινά μας ρούχα. Κάθε φορά, αυτή η εικόνα, μου γλυκαίνει την ψυχή. Είμαι από τους πολύ τυχερούς ανθρώπους. Συνέχεια ανάγνωσης «1ο Χριστουγεννιάτικο Post: Advent Calendar ή Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης για τα Χριστούγεννα»

Κίνηση, Παιδί

Με τα παιδιά στην Πόλη

img_3648

Η καινούρια σεζόν ξεκίνησε με την έναρξη του φθινοπώρου και η πόλη ειναι γεμάτη δραστηριότητες και φέτος, τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες.

Θα κάνω μια προσπάθεια να μαζέψω ορισμένες προτάσεις για παιδιά που μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες, εκτός των θεατρικών παραστάσεων που ορισμένες τις παρέθεσα εδώ, για να μπορέσετε να πάρετε μια πρώτη ιδέα και να οργανωθείτε εγκαίρως. Συνέχεια ανάγνωσης «Με τα παιδιά στην Πόλη»

Παιδί

Πάμε (παιδικό) θέατρο;

Μια φορά κι έναν καιρό, είχα μία πολυ καλή κι αγαπημένη φίλη (κι ακόμα την έχω) που τρελαινόταν για καλό παιδικο θέατρο. Ήταν και μέσα στο ευρύτερο αντικείμενο των σπουδών της. Με κάθε ευκαιρία λοιπον, με τραβούσε σε παιδικές παραστάσεις και, κυρίως, του θεάτρου Πόρτα, της αγαπημένης Ξένιας Καλογεροπούλου. Αποτέλεσμα ήταν να έχω παρακολουθήσει παρα πολλές παραστάσεις για παιδια, πολύ πριν αποκτήσω δικά μου και καιρό μετα το πέρας της δικής μου παιδικής ηλικίας. «Ελίζα», «Η πεντάμορφη και το τέρας», «Το σκλαβί», «Οικογένεια Νώε», «Ο ελαφοβασιλιάς», «Η κοιμωμένη ξυπνησε». Συνέχεια ανάγνωσης «Πάμε (παιδικό) θέατρο;»