Παιδί, Σκέψεις

Σχολείο προ των πυλών!

Back to School

Ξέρω ότι δεν «ξεκαλοκαίριασε» ακόμα. Ότι πολλοί μπορεί τώρα να ξεκινούν τις διακοπές τους. Αλλά εμείς -οκ, εγώ, η μάνα- μπαίνω σιγά σιγά σε σχολικούς ρυθμούς. Ή μάλλον, σε σχολικές σκέψεις. Συνέχεια ανάγνωσης «Σχολείο προ των πυλών!»

Κίνηση, Σκέψεις

Απώλεια βάρους. Βασικές αλήθειες.

hEALTHY BODY WEIGHT

Η απώλεια του περιττού βάρους αποτελεί σταθερό «βάσανο» εκατομμυρίων ανθρώπων ανα τον πλανήτη. Κι όχι άδικα.

Πέραν της (υποκειμενικής) ανάγκης μας να είμαστε «όμορφοι» (που, κατά βάση, στηρίζεται σε πρότυπα επιβεβλημένα από τα διάφορα «μέσα»), είναι κι απαραίτητο για τη διατήρηση μιας καλής υγείας. Και, ειδικά σε ορισμένες περιπτώσεις, η διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους είναι απαραίτητη κι αδιαπραγμάτευτη. Συνέχεια ανάγνωσης «Απώλεια βάρους. Βασικές αλήθειες.»

Παιδί, Σκέψεις

Σχετικά με τις φωτογραφίες παιδιών στο διαδίκτυο

161213135658-05-kids-on-cell-phones-health-shutterstock-316845479-super-tease

Πρόσφατα έγινε θέμα στην «χώρα του instagram» περί της έκθεσης ανηλίκων στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα του κατά πόσο επιτρέπεται γονείς να εκθέτουν φωτογραφίες των παιδιών τους. Συνέχεια ανάγνωσης «Σχετικά με τις φωτογραφίες παιδιών στο διαδίκτυο»

Σκέψεις

Αγαπημένο Φθινόπωρο

IMG_5819

Φθινοπωρινό Ημερολόγιο

Σ’ αυτή χαρίζω τούτο το Σεπτέμβρη,

Σ’ αυτή που το φθινόπωρο λατρεύει

Που χαίρεται τα δέντρα δίχως φύλλα

Και τη φωτιά στο τζάκι να θεριεύει.

Σ’ αυτή και τον Οκτώβρη αφιερώνω

Κι ολάκερο της ζήσης μου το χρόνο

Στα χέρια της που είναι κομπολόι,

Πότε γλυκόπιοτο κρασί και πότε μοιρολόι.

Φεύγοντας μου άφησε μονάχα τ’ άρωμά της

Το σπίτι που στους τοίχους του χορεύει η σκιά της.

Στα όνειρά μου μπλέκονται τα λαμπερά μαλλιά της

Και στο Λονδίνο η θύμηση απ’ τα ζεστά φιλιά της. Συνέχεια ανάγνωσης «Αγαπημένο Φθινόπωρο»

Κίνηση, Σκέψεις

Γυμναστική κι έλλειψη χρόνου

adriene-01-960x800_tcm66-151793Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν έχει πει (τουλάχιστον μία φορά) ότι «δεν έχει χρόνο να γυμναστεί» ψεύδεται. Για πολλούς από εμάς είναι και η μόνιμη δικαιολογία μας, απλά για να μην την επιδιώκουμε ποτέ.

Δε θα αναλωθώ στην αξία της γυμναστικής για τη ζωή μας και την καθημερινότητά μας. Οποιουδήποτε είδους γυμναστικής. Χιλιοειπωμένα -τα έχω χιλιοπεί κι εγώ σε άλλο post. Θα επικεντρωθώ στους τρόπους που μπορούμε να εντάξουμε τη γυμναστική στη ζωή μας, όταν το 24ωρο μοιάζει να μη φτάνει ούτε για «μαμ, κακά και νάνι»! Ξέρω ότι είσαστε πολλοί αυτοί που νιώθετε ακριβώς τι εννοώ. Πώς να ξεκινήσει κανείς γυμναστήριο, όταν ο χρόνος που απαιτείται ακόμα και για να φτάσει κανείς εκεί (ή και να βρει να παρκάρει, πολλές φορές) είναι πολύτιμος; Όταν το γυμναστήριο δεν ανοίγει από τις 6 το πρωί ή δεν κλείνει μετά τις 12 το βράδυ (που θα έχουν κοιμηθεί και τα παιδιά). Και τι μας φταίνε και οι κακόμοιροι εργαζόμενοι των γυμναστηρίων, δηλαδή. Συνέχεια ανάγνωσης «Γυμναστική κι έλλειψη χρόνου»

Σκέψεις

Νέος χρόνος, Καινούρια ξεκινήματα, Επανεκκινήσεις

 

untitled

Δεν ανήκω ιδιαίτερα στους ανθρώπους που κάνουν ανασκοπήσεις, resolutions και δε συμμαζεύεται. Τουλάχιστον, όχι ενσυνείδητα και μεθοδικά. Συνέχεια ανάγνωσης «Νέος χρόνος, Καινούρια ξεκινήματα, Επανεκκινήσεις»

Σκέψεις

Είναι κι αυτές οι μέρες…

seaboat

…που δεν έχεις κουράγιο να σηκώσεις ούτε μια κάλτσα από το πάτωμα. Που οι στοίβες τα ασιδέρωτα περιμένουν μέρες ατελείωτες (και σε λίγο θα αρχίσετε να φοράτε ό,τι έχει μείνει από καλοκαιρινά). Που δεν έχεις τη δύναμη να σκεφτείς με «ενσυναίσθηση», γιατί απλά έχεις αναλωθεί στο να πληρώνεις λογαριασμούς, να υπολογίζεις τι θα χρειαστείς μέσα στο μήνα, να τρέχεις από τη δουλειά, στο μαγείρεμα, στο διάβασμα και στις δραστηριότητες των παιδιών και πάλι πίσω στη δουλειά. Που ο χρόνος για ξεκούραση, χαλάρωση, αυτοδιάθεση είναι απλά μηδενικός. Συνέχεια ανάγνωσης «Είναι κι αυτές οι μέρες…»