Παιδί, Σκέψεις

Αδέρφια

Είμαι στη θέση του συνοδηγού.

Το βλέμμα μου χάνεται σε ατελείωτους ελαιώνες. Πραγματικά ατελείωτους. Ευλογημένος τόπος, ευλογημένα χώματα. Πλούσια. Λουσμένα στο φως.

Πίσω μου ακούω φωνές χαρούμενες. Ακούω το ραδιόφωνο από τη μία και τις φωνές τους από την άλλη που παίζουν. Φτιάχνουν ιστορίες, χασκογελάνε, μοιράζονται μυστικά, αδιαφορούν για τη σοβαρότητα, χλευάζουν το μέλλον και το τι μπορεί να επιφυλάσσει.

Έχουν εμάς να ανησυχούμε γι’αυτό. Συνέχεια ανάγνωσης «Αδέρφια»

Παιδί, Σκέψεις

Το φαρμακείο των διακοπών

Vacation

Μιας και βρισκόμαστε ήδη στην καρδιά του καλοκαιριού και ορισμένοι έχουν ήδη ξεκινήσει τις διακοπές τους (και μιας και το επάγγελμά μου είναι σχετικό), αποφάσισα να παραθέσω όσο πληρέστερα μπορώ μια βασική λίστα με τα φάρμακα που καλό είναι να έχουμε μαζί μας στις εξορμήσεις μας. Ειδικά για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικες ως πρώτες βοήθειες. Συνέχεια ανάγνωσης «Το φαρμακείο των διακοπών»

Σκέψεις

Περί μητρότητας…

Motherhood-Runs-On-Instinct-1080x660

Θυμάμαι ότι όταν ήμουν έγκυος στο πρώτο μου παιδί, όλα έμοιαζαν λίγο αλλόκοτα. Καθώς μεγάλωνε η κοιλιά μου, διασκέδαζα να τη βλέπω να κινείται περίεργα από τις κινήσεις του μικρού πλάσματος που μεγάλωνε μέσα μου, αλλά για κάποιο λόγο, δεν ένιωθα το σύνδεσμο σε τόσο μεγάλο βαθμό. Για άλλες γυναίκες το αίσθημα της μητρότητας γεννιέται με τη σύλληψη, σε άλλες υπάρχει με το που φτάνεις σε μια «κατάλληλη ηλικία» και «χτυπάει το βιολογικό σου ρολόι» (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Άλλες απλά βλέπουν παιδιά κι αλλάζουν δρόμο. Δεκτό και σεβαστό κι αυτό. Συνέχεια ανάγνωσης «Περί μητρότητας…»

Σκέψεις

Τα αγαπημένα: Μία πρό(σ)κληση!

Με μεγάλη χαρά αποδέχτηκα την (ημιεπίσημη) πρόσκληση της αγαπημένης Μαρίας του Shabby Mommy για να γράψω μία λίστα με τα αγαπημένα μου. Με τη Μαρία βρήκα πολλά κοινά όπως και με ορισμένες άλλες bloggers που δέχτηκαν την πρόσκληση.

Η αλήθεια είναι ότι μπήκα σε μία διαδικασία να σκέφτομαι τι από όλα αυτά τα βιβλία, τις μουσικές, τους προορισμούς θα μπορούσε να είναι αγαπημένο μου. Και το απόλαυσα πολύ! Το «κακό» είναι ότι συνειδητοποίησα πως έχω πολλά αγαπημένα σε ορισμένες κατηγορίες και δυσκολεύομαι πολύ να διαχωρίσω και να επιλέξω, οπότε συγχωρήστε με αν σε μερικά δεν δώσω μία μόνο απάντηση.

Bear with me!

Copy of BooksTravel Συνέχεια ανάγνωσης «Τα αγαπημένα: Μία πρό(σ)κληση!»

Κίνηση, Σκέψεις

Η ανακύκλωση, η χρήση της πλαστικής σακούλας και ο σεβασμός στη φύση ως τρόπος ζωής

nature-wallpapers-2

Είμαστε μία χώρα που κρατάει σταθερά πρωτεία σε πολλές λάθος κατηγορίες. Κι αυτό ισχύει πολλά χρόνια τώρα, χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά, παρόλη την συγκριτικά υψηλότερη πρόσβαση του πληθυσμού στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και παρόλη την πλέον δεδομένη επαφή μας με άλλες χώρες του εξωτερικού. Θαυμάζουμε πάντα τον εύρυθμο τρόπο λειτουργίας τους, την τήρηση των κανόνων, αλλά, στην συντριπτική μας πλειοψηφία, αρνούμαστε να τα εφαρμόσουμε στη δική μας χώρα.

Εντός των συνόρων μας πέφτουμε πάντα στην παγίδα του «ωχ αδερφέ, εγώ θα σώσω τον τόπο;» Συνέχεια ανάγνωσης «Η ανακύκλωση, η χρήση της πλαστικής σακούλας και ο σεβασμός στη φύση ως τρόπος ζωής»

Παιδί, Σκέψεις

4ο Χριστουγεννιάτικο Post: Καινούριος χρόνος, καινούριες ανάσες

f_0668

Painting: Vincent Van Gogh, First Steps (after Millet)- January 1890

 

Με το που περνάνε τα Χριστούγεννα, έχω πάντα την αίσθηση ότι έχουν τελειώσει και οι γιορτές. Πιο πολύ είναι η προσμονή των γιορτών, για μένα, παρά οι ίδιες οι γιορτές. Δεν ξέρω πώς μου έχει δημιουργηθεί αυτό το συναίσθημα, αλλά έτσι μου βγαίνει πάντα. Με το πού περνάει η Πρωτοχρονιά, αρχίζω να σκέφτομαι το ξεστόλισμα. Και σιχαίνομαι το ξεστόλισμα. Κι έτσι, σχεδόν πάντα, στις αρχές του χρόνου, έχω μια ελαφριά θλίψη. Λίγο ο χρόνος που έφυγε, λίγο το σπίτι που θα μου φαίνεται άδειο χωρίς τα στολίδια και το δέντρο, λίγο τα παιδιά που μεγαλώνουν με ρυθμούς που δεν προλαβαίνω (λες και θα μπορούσα ποτέ να αιχμαλωτίσω το χρόνο). Και τσουπ! νατη η μεθεόρτια θλίψη. Όχι τίποτα το φοβερό, βέβαια. Συνέχεια ανάγνωσης «4ο Χριστουγεννιάτικο Post: Καινούριος χρόνος, καινούριες ανάσες»