Μηλοπιτάκια για τη γιορτή του σχολείου (ή αλλιώς, πώς κατάφερα να καταγράψω μια συνταγή σχεδόν ένα μήνα μετά την εκτέλεσή της)

Το προνήπιό μας (που, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα εξαιρετικό σχολείο με ανθρώπους που πραγματικά ενδιαφέρονται για τα παιδιά μας -και δεν έχει πάντα να κάνει με το ότι είναι ιδιωτικό) έχει τη συνήθεια τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή να την κάνει σε κλειστό οικογενειακό κύκλο. Που σημαίνει ότι επιτρέπονται μονο οι γονείς και τα αδέρφια και περιλαμβάνει οικογενειακές δραστηριότητες. Επιπλέον, μαζευόμαστε όλοι μαζί, παίζουμε παιχνίδια και τραγουδάμε χριστουγεννιάτικα κάλαντα και τραγούδια από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Είναι συνολικά μια πολύ ευχάριστη διαδικασία, τελείως διαφορετική από τη λογική της γιορτινής παράστασης. Συνέχεια

Μία κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο και μία σπανακόπιτα με φύλλο

Υπάρχουν άπειρες συνταγές στο διαδίκτυο για πίτες όλων των ειδών. Οποτε, τι πειράζει να δώσω κι εγω δυο ιδέες που υλοποίησα την εβδομάδα που μας πέρασε και πέρασαν με άριστα την κριτική επιτροπή του σπιτιου (aka οικογένεια);

-> Πρώτα θα αναφερθώ στην κολοκυθόπιτα (με κολοκύθια κι όχι κολοκύθα) μιας και την έκανα πρώτη. Το πλάνο ήταν να κάνω μια κλασική κολοκυθόπιτα με φύλλο, αλλά επειδή το πρόγραμμα πίεζε κι επειδή τα κολοκυθάκια είχαν ήδη αγοραστεί, η ιδέα του χειροποίητου φύλλου εγκαταλείφθηκε. Για κάποιο λόγο, ξεχνούσα διαρκώς να αγοράσω κι έτοιμο, οπότε αναζήτησα μία συνταγή χωρίς φύλλο. Συνέχεια

Κοτόπουλο με noodles, λαχανικά και κουρκουμά

Δεν ξέρω για εσάς, αλλα για μένα πολλες φορές ειναι δύσκολο να σκέφτομαι κάθε εβδομάδα τι φαγητό να φτιάξω για την οικογένεια. Το μυαλό μου κολλάει στα ίδια και τα ίδια: φακές, μακαρόνια με σάλτσα, κοτόπουλο με πατάτες, μπιφτέκια.

Συν τοις αλλοις, εχω κι ορισμένους «περιορισμούς» γιατί κάποια φαγητά δεν τα αγαπάμε όλοι. Εγω, ας πούμε, λατρεύω το μπριάμ και το σπανακόρυζο. Το ετερόν μου ήμισυ πάλι, όχι (κι ας φτιάχνει ο ίδιος το καλύτερο μπριάμ που έχω φάει – χωρις να το τρώει! Και μετα λένε ότι ειναι άβυσσος η ψυχή της γυναίκας..) Συνέχεια

Μπουκιές σπανακόπιτας

Σε μια προσπάθεια αναζήτησης καινούριων party foods για το επερχόμενο παιδικό μας πάρτυ, έπεσα σε αυτή τη συνταγή για μπουκιές σπανακόπιτας και είπα να τη δοκιμάσω με ορισμένες παραλλαγές που θα αναφέρω παρακάτω. Βασικά, το πλάνο ηταν να τις φτιάξω και να τις βάλω στην κατάψυξη για να τις ξαναζεστάνω 2 μέρες μετά (όπως αναφέρει στο τέλος της πρωτότυπης συνταγής), αλλά αφενός με την ποσότητα σπανακιού που ειχα αγοράσει, δεν βγήκαν και τόσα πολλά κι επιπλέον φοβήθηκα να βάλω το φύλλο κρούστας στην κατάψυξη πάλι-έστω και ψημένο- φοβούμενη μη γίνει θρύψαλλα μετά.

Έτσι, τα χθεσινοβραδυνά σπανακοπιτάκια έγιναν το σημερινό μεσημεριανό για τη δουλειά (στο τάπερ). Η αλήθεια βέβαια, δοκιμάσαμε και μερικά χτες, γιατί έτσι αχνιστά και λαχταριστά που ήταν φρέσκα, ήταν δύσκολο να αντισταθεί κανείς! Και μας άρεσαν πολύ, γι’αυτό και σας τα δείχνω. Συνέχεια

Η πιο πετυχημένη μου τούρτα γενεθλίων (so far)

Απολαμβάνω ιδιαίτερα την ενασχόληση με τη ζαχαροπλαστική και στα παιδικά μας πάρτυ οι τούρτες μας (όπως κι όλα τα υπόλοιπα) ειναι φτιαγμένα απο τα χεράκια μας, παρόλο που μας βγαίνει η γλώσσα κάθε φορα για να τα προλάβουμε όλα. Άλλωστε, μιλάμε για παιδιά, οποτε ένας λόγος παραπάνω να ειναι όλα λίγο πιο προσεγμένα.

Προφανώς, και οι τούρτες των ενηλίκων ειναι σπιτικές και η τελευταία που έκανα για τα γενέθλια του μπαμπά μας, προέκυψε πεντανόστιμη!

Πάντα δοκιμάζω κάτι διαφορετικό. Δε νομίζω ότι έχω κάνει την ίδια τούρτα δεύτερη φορα, το ίδιο παντεσπάνι ναι, αλλα σίγουρα με διαφορές στη γέμιση ή στην επικάλυψη ή στο σχήμα. Κι αυτή τη φορα είπα να δοκιμάσω κάτι τελείως διαφορετικό σε παντεσπάνι. Κάτι χωρις καθόλου γαλακτοκομικά ή αβγά. Ε ναι λοιπον, υπάρχει τέτοια συνταγή και οφείλω να ομολογήσω ότι, παρό,τι ήμουν κάπως επιφυλακτική, το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα. Συνέχεια