Παιδικών πάρτυ συνέχεια (+ η δεύτερη φετινή πινιάτα)

CIDER FESTIVAL

Από τη μία λέω ότι κουράστηκα με τα πάρτυ, τα τρεξίματα και τις ετοιμασίες (12 παιδικά πάρτυ έχουμε στο ιστορικό μας πλέον- δεν τα λες και λίγα, ειδικά όταν περνάνε όλα από τα χέρια μας), από την άλλη σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή που τα παιδιά θα είναι σε ηλικίες που δεν θα θέλουν πλέον (παιδικές) γιορτές, όλα αυτά θα μου λείψουν. Κι ας έχω περάσει φάσεις παράνοιας για να τα προλάβω όλα.

Θα μου λείψει ο παιδικός ενθουσιασμός (που θα αντικατασταθεί από την εφηβική εσωστρέφεια), θα μου λείψουν τα γέλια και τα ουρλιαχτά στον κήπο, το «γκρέμισμα» του σπιτιού. Οπότε, η κατάσταση είναι λίγο «βαράτε με κι ας κλαίω». Continue reading «Παιδικών πάρτυ συνέχεια (+ η δεύτερη φετινή πινιάτα)»

Φτιάχνοντας Πινιάτα (οδηγίες προς ναυτιλομένους)

143-74236-christie-tate-pinata-1458843030

Σε μία από τις πολλές φάσεις που αναρωτιόμουν πώς θα καταφέρω να φορτώσω το πρόγραμμά μου με ακόμα ένα party project για το δεύτερο παιδικό πάρτυ της χρονιάς (γιατί η ετοιμασία του φαγητού, του σπιτιού και των λοιπών, προφανώς δεν μου αρκεί), είπα για δεύτερη φορά να δοκιμάσω να φτιάξω πινιάτα. Ειχα κάνει σε παλιότερο πάρτυ μας, όταν τα παιδιά ήταν μικρότερα, κι ο ενθουσιασμός ήταν διάχυτος. Κι ας μην ήταν κάτι το ιδιαιτερο εκείνη η κατασκευή, αλλά περισσότερο δοκιμαστική. Οπότε.. γιατί να μην έχουμε μια επανάληψη με λίγο μεγαλύτερα παιδιά αυτή τη φορά. Continue reading «Φτιάχνοντας Πινιάτα (οδηγίες προς ναυτιλομένους)»